Liam zaprosił mnie do studia i nadal myśli, że ja nie wiem kim on jest! Weszliśmy do środka i od razu przywitało nas czterech chłopaków. Uśmiechnęłam się do każdego z nich i spojrzałam wyczekująco na Liam'a
-Egh...-odkaszlnął-To jest Melody, jest moją przyjaciółką-uśmiechnął się w moją stronę
-No hej śliczna-odezwał się chłopak z zielonymi oczami
-Cześć...-odparłam niepewnie
Nie lubię ludzi zbyt pewnych siebie! Opowiadałam wczoraj o tym Liam'owi z godzinę
-Harry, może grzeczniej?-zapytał delikatnie brązowooki
-Okey... Hej, jestem Harry-chłopak wyciągnął w moją stronę rękę
-Mel-uścisnęłam ją lekko się uśmiechając
-Teraz ja!-podbiegł do mnie jak sądzę farbowany blondyn-Na imię mi Niall-uśmiechnął się co ja odwzajemniłam
-No to czas na mnie!-podszedł do mnie mulat-Hej, Zayn jestem-przeczesał ręką po włosach
-Mmm... Zarost, lubię takich facetów...-szepnęłam do Liam'a stojącego obok mnie
-Oni już byli, a teraz czas na mnie!-powiedział chłopak o cudnym uśmiechu-Louis-tyle mi wystarczyło by się uśmiechnąć
-Dobra, skoro już się znamy to może pójdziemy już na tą próbę moje drogie One Direction?-zapytałam
-Cały czas wiedziałaś?-zapytał zaskoczony Liaś
-Wow, brawo Sherlock'u!-zaśmiałam się
-Mogłem się domyślić-odwzajemnił mój czyn
-No mogłeś Liaś-przytuliłam go
Lubię przytulać ludzi, a szczególnie Liam'a. Weszliśmy do pokoiku z jakimiś urządzeniami i facetem przy nich. Trochę dalej był mniejszy pokoik oddzielony od tego z urządzeniami jedynie szybą, kawałkiem ściany i drzwiami, a w nim znajdowały się instrumenty, mikrofony i takie fajne słuchawki. Chłopcy weszli do pomieszczenia za szybą, a ja patrzyłam na nich z zafascynowaniem. Zaczęli śpiewać "Strong"-piosenkę, którą uwielbiałam słuchać wieczorami w samotności przy dobrej książce i pysznym kakao. Uśmiechałam się i choć na początku obserwowałam wszystkich później mój wzrok utkwił na przystojnej twarzy Liam'a. Nastała chwila ciszy kiedy Liam miał śpiewać. Czemu? On również patrzył na mnie i nie śpiewał nic(refrenu czy też zwrotki) tylko patrzył mi głęboko w oczy przez kawałek szkła dzielącego nas. Nagle
-LIAM!-odezwał się facet przy urządzeniach
Chłopak potrząsnął głową i zaczął śpiewać nadal nie odrywając ode mnie wzroku. Piosenka skończyła się, a chłopcy wyszli z pomieszczenia. Uśmiechałam się do Liam'a cały czas, a on do mnie
-Liam. Liam? Liam! Słuchasz ty nas trochę?!-usłyszałam głos Zayn'a
-Co..? Zamyśliłem się, przepraszam, a o czym mowa?-chłopak odwrócił na chwilę głowę w stronę kumpli z zespołu
-Czy po nagraniu idziesz z nami do Nando's?-zapytał podekscytowany Niall
-Em... Nie, sory, ale chciałem iść z Mel na spacer po parku obok nas-powiedział i uśmiechnął się do mnie co odwzajemniłam
-Okey... Jak tam wolisz...-powiedział Harry lekko się uśmiechając
Kiedy nagranie skończyło się Liam tak jak powiedział pojechał ze mną do domu i zostawił auto w garażu
-A teraz leć się przebrać, jest tam podobno jezioro to popływamy troszeczkę-uśmiechnął i ponaglił mnie ruchem ręki
Nie umiałam mu powiedzieć, że nie umiem pływać... Pobiegłam do sypialni i założyłam żółty kostium kąpielowy, a na to czarną bluzkę na ramiączka i niebieskie, krótkie spodenki. Na nogi założyłam czarne japonki, a na ramię czarną torbę gdzie schowałam wodę, ręcznik, olejek do opalania i okulary przeciw słoneczne. Wyszłam przed dom gdzie stał już Liaś ubrany w ciemno granatową koszulkę i szare spodnie 3/4(czyt. trzy czwarte), na nogach miał czarne, męskie japonki i inaczej uczesaną fryzurę. Ruszyliśmy w stronę parku obok naszych domów. Od czasu do czasu nasze dłonie uderzały o siebie więc Liam chcąc nam pomóc splótł nasze palce razem. Było mnóstwo Directioners, które robiły i mi i Liam'owi zdjęcia. Myślałam, że zaczną mnie wytykać palcami za to, że przyszłam tu z ich idolem... Można powiedzieć, że też jestem Directioner, mam konto na Twitter'ze(czyt. tłiterze)
Usiedliśmy wreszcie na ławce przy jeziorze. Postanowiłam sprawdzić Twitter'a. Zaczęły mi się wyświetlać wpisy typu "Mel wygrała życie!" i zdjęcie moje oraz Liam'a. Uśmiechnęłam się po czym napisałam "To tylko... Tylko mój sąsiad i chyba przyjaciel! Może macie rację... Wygrałam życie, ale nie bądźcie złe czy zazdrosne! oxox". Schowałam telefon do torby i spojrzałam na Liam'a
-Idziemy popływać?-zapytał wstając i ściągając koszulkę, a potem spodnie
-Okey...-powiedziałam niepewnie
Zdjęłam koszulkę i spodenki rzucając je na ławkę obok ubrań Liam'a. Pobiegliśmy na brzeg wygłupiając się. Powoli wchodziliśmy do wody. Zatrzymałam się dopiero na wysokości moich bioder. Liam pływający już w wodzie spojrzał na mnie zdziwiony
-Co jest?-zapytał podpływając bliżej mnie
-Bo widzisz Liam... Ja... Ja nieumiempływać...-powiedziałam szybko
-Co?-uniósł jedną brew do góry
-Nie_umiem_pływać...-powiedziałam powoli
-Aaaa... To Cię nauczę! Choć!-pociągnął mnie trochę dalej i dalej
-Liam błagam nie! Utopię się!-darłam się, a ludzie na brzegu patrzyli się na mnie jak na wariatkę
-Spokojnie, jestem tutaj cały czas więc czego się boisz?-zapytał roześmiany
-Że się utopię Liam!-zaczęłam się trzepać
Powoli traciłam czucie pod nogami, a woda zakrywała mi całą szyję i kawałek brody. Trzepałam się jeszcze bardziej i szybciej zanurzałam się w wodzie. Liam złapał mnie za biodra i pociągnął do góry
-Nie wolno tak robić!-skarcił mnie
-Ale ja się boję! Nie nauczysz mnie pływać!-mój głos brzmiał jakbym grała w jakiejś tragedii
-Powoli dojdziemy do tego, że Cię nauczę... Puki nie chcesz umieć pływać możesz pobyć przy mnie, bo się utopisz-chłopak zaśmiał się
Pokiwałam głową i odruchowo położyłam dłonie na jego ramionach chcąc się wesprzeć. Liam zanurzył się w wodzie i zaczął płynąć na plecach. Było mu nie wygodnie bo moje długie nogi uderzały o jego kiedy pływał więc oplotłam go nogami w biodrach. Zatrzymał się i spojrzał na mnie
-Co to miało być?-zapytał uśmiechając się
-No... Moje nogi Ci musiały przeszkadzać więc je zabrałam...-powiedziałam patrząc na małą, kilku centymetrową przerwę między nami
-Spokojnie, mi to pasuje-puścił mi oczko
-Uf... Obyło się bez tekstu z gumy do żucia-zaśmialiśmy się oboje
Na "pływaniu" mijały nam godziny, ale kiedy czuliśmy, że jest już zimna ta woda to wyszliśmy, wytarliśmy się i poszliśmy do domów. Przez otwarte okna w swoich sypialniach na przeciwko siebie rozmawialiśmy do późna, ale nadszedł czas snu. Poszłam się wykąpać. Po zakończonej czynności ubrałam drugą koszulkę mojego brata i tylko majtki. Nawet nie wiem kiedy, ale zasnęłam...
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz